ทัชมาฮาลบนดาวอังคาร

posted on 06 Mar 2011 22:21 by lollipopstudio in mySTUFF
 

 
ไม่ได้เขียนอะไรมาหลายชาติเศษ ด้วยความขี้เกียจ และโรคซึมเศร้าแบบคิดไปเองเป็นสาเหตุหลัก 55+
เมื่อสัปดาห์ก่อนซื้อ "ทัชมาฮาลบนดาวอังคาร" ของคุณทินการ หุตางกูร มาจากดอกหญ้าสยามแสควร์
จริงๆเป็นช่วงสอบ แต่ใครสน >.< หยิบเล่มนี้ทุกครั้งที่แวะไปร้าน แต่เพิ่งจะติดมือกลับบ้านหนนี้
ก่อนจะพบว่าโชคดีมาก ที่ในที่สุดเราก็ได้พบกัน ฉัน และ หนังสือเล่มนี้ !!

เวลาชอบอะไรบางอย่าง จะรู้สึกได้ ว่ามันมีเคมีอะไรบางอย่างอีกนั่นแหละที่บังเอิญเข้ากันกับตัวเองมาก
ฟังดูเพ้อๆแต่แอบจริงนะ ^^*

เขียนรีวิวหรือวิจารณ์หนังสือไม่ค่อยเป็น แฮ่ เพราะงั้นอะไรที่เล่าในนี้จะส่วนตัวนิดนึง นึกอะไรออกก็พ่นออกมา
ซึ่งบางอย่างก็อาจจะไม่ค่อยเกี่ยวกับหนังสือเท่าไหร่

มันเป็นหนังสือที่ว่าด้วยเรื่องสั้นหลายเรื่องของเด็กหนุ่มสาว ความรัก การเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ความรู้สึกข้างใน
สังคมรอบข้าง ครอบครัว เพื่อน ศิลปะ การเมือง เรื่องระหว่างประเทศ เรื่องของโลก
ตัวละครเป็นคนตัวเล็กๆที่พูดถึงเรื่องยิ่งใหญ่มากมายเต็มไปหมด
เด็กผู้หญิงแสนสวย มีความฝันแต่ไม่มีอิสระ
เด็กชายผู้หล่อเหลาแต่มักถูกมองข้ามเพราะความผ่ายผอมและแววตาแสนเศร้า
บางตอนก็แอบให้ความรู้สึกว่ามันช่าง Magical Realism เหมือนกันแฮะ

ชอบที่หนังสือเล่าถึงคนนั้นคนนี้ เหตุการณ์ต่างๆ หนังสือ หรือเพลงเต็มไปหมด
หลายเรื่องที่เราไม่รู้จัก แต่ก็รู้สึกดีที่ได้อ่าน ถ้าอ่านเจออะไรที่รู้จักเราก็จะแบบ อืม พระเอกรสนิยมดีนะ 55+
เพราะอ่านเรื่องนี้แหละ เลยต้องไปขุดเพลงของ Blur กลับมาฟังอีก (ฟังบ่อยมากตอนมอต้น กำลังคลั่งบริทป็อป)
เพลง Tender อยู่ในเรื่องสั้นเรื่องแรกที่มีชื่อเดียวกันกับหนังสือ
และการอ่านเรื่องนี้ทำให้กลับมานั่งฟังเพลงนี้หลายรอบมาก เปิดวนไปเรื่อยๆ : )

เรื่องคอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ เพราะมันทำให้เรานึกถึงจอร์จ ผู้เป็นบีเทิลล์ที่เราชอบมากที่สุด
อดคิดไม่ได้ว่า พระเอกในเรื่องนี้แทบทุกคนจะว่าไปก็คล้ายๆเขานะ หล่อเหลา ผอมซูบและแสนเศร้า
จอร์จตายด้วยโรคมะเร็งในสมองและตอนที่รู้ว่าเป็น แทนที่จะซึมเศร้าเค้ากับหันไปสนใจเรื่องศาสนา จิตวิญญาณ
บอกกับทุกคนว่า คนเราควรมีชีวิตโดยอยู่ห่างจากความทุกข์
มันฟังดูเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆแต่ว่าโคตรจริงเลย การมีชีวิตอยู่กับความรู้สึกที่ว่า'ฉันไม่มีความสุขเลย' มันกากมากจริงๆ

หนังสือเล่าเรื่องคัมมิ่งออฟเอจของเด็กหนุ่มสาว แต่ทุกครั้งก็เน้นย้ำถึงสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นบนโลกของเราด้วย
ทำให้กลับมาคิดว่า จริงๆแล้ว เด็กๆที่กำลังเติบโต มีคนไหนบ้าง ที่รับรู้ถึงสิ่งเหล่านี้
ไม่ได้หมายความว่าต้องออกมากรีดร้อง เรียกร้อง หรือลงมือทำ เราพูดถึงแค่'การรับรู้' เท่านั้นแหละ...


ตั้งแต่ขึ้นมหา'ลัยก็แทบจะไม่ได้อ่านหนังสือเป็นชิ้นเป็นอันเลย
แต่ช่วงหลังๆมานี้ได้กลับมาใช้ชีวิตในร้านหนังสือมากขึ้น เลยเริ่มกลับมาอ่านเยอะๆอีกครั้ง
มีหนังสือ+หนังอีกหลายเรื่องที่อยากเล่า(+เพ้อ)ออกมา ถ้ามีเวลา เราคงได้มาฟุ้งกันอีกที : )
 
 
 
 
 
Come on, come on, come on
get through it.
Come on, come on, come on
love's the greatest thing, that we have,
I'm waiting for that feeling,waiting for that feeling,
waiting for that feeling to come...
 

Comment

Comment:

Tweet

มันเป็นหนังสือในดวงใจเราเชียวเเหละ
จำได้ว่าอ่านตั้งแต่มันพิมพ์ครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้
แต่ไม่แน่ตอนนั้นเราอาจจะเป็นหนังเรียนคอซองอยู่เลยด้วยซ้ำ 555
นานมากกกกกก (ลาก ก. ไก่ถึงปัตตานี)
เวลาอ่านหนังสืออะไรที่โดนๆ จะรู้สึกอึนๆ เหมือนมีรอยรั่วใหญ่ๆอยู่ที่สมอง (เว่อร์มาก)
แต่ยังไงก็รักมันจริงๆ "ทัชมาฮาลบนดาวอังคาร"

#1 By ANBRELLA . ❤* } on 2011-03-08 11:42